P30-ART

لینک ورود


ارسال موضوع ارسال پاسخ
روستاي هريس
13/02/13, 11:00 AM
ارسال: #1
روستاي هريس
روستای هریس از توابع شهرستان سراب در استان اذربایجان شرقی میباشد که دارای آب و هوای سرد کوهستانی و در دامنه های رشته کوه بزغوش واقع شده است .
این روستا دارای مردمانی بسیار خونگرم و مهمان نواز دارد و شغل اکثرشان کشاورزی و دامداری است و و دارای بهترین لبنیات و عسل طبیعی می باشد.
اهل روستای من همگی مسلمان و شیعه مذهب هستند و اعتقاد بسیار زیادی به خاندان اهل بیت علیهم السلام دارند از محسنات اهالی روستای من پایبندی کامل به اصول اخلاقی و اعتقادی و خانوادگی آنان می باشد.
از نظر طبیعت دارای باغهای فراوان می باشد که به جرات میتوانم بگویم که تنها روستایی از روستاهای سراب می باشد که بیشترین باغ ها را دارد .
علاوه برای تنها روستای منطقه است که گلابی تولید میکند و در فصل پاییز میرسد و از نظر غذایی خوشمزه ترین و مقویترن میوه تولید شده در سراب می باشد. البته میوه های دیگری مثل سیب زردالو آلوچه .. نیز یه عمل می اید.
جمعيت روستاي من در حال حاضر حدود ۳۰۰ خانوار و با عبارتي حدود ۱۲۰۰ نفر مي باشد كه در حدود حد اقل ۱۰۰۰ خانوار ديگر از ااهلي اي روستا در تهران و شهر هاي ديگر ساكن هستند البته نزديك به ۹۰/ ساكن شهر تهران و اسلام شهر و رباط كريم ميباشند. كه شغل اكثر پايتخت نشينان بيشتر در ادارت دولتي و شركتهاي توليدي ميباشد و از نظر مالي در حد معمولي از سطح جامعه هستند يعني بيشترشان به حمدالله داراي مسكن و شغل مناسب هستند و البته ناگته نماند كه چون ما هريسيها آدمهاي قانع و شاكري هستيم و براي همين خدا را شكر هيچ وقت محتاج نميشيم.
و در هر منطقه از پايتخت تعدامان بيشتر هست داراي مسجد و هيئت حسني هستيم از جمله :
مسجد صاحبالزمان در نازي آباد ، مسجد الله الصمد در شهرك صالح آباد و .......
روستای ما با روستاهای اسبفروشان . بجند که مادر خدابیامرز من اهل اونجا بود . اندراب . حولیق . صومعه . پرکاب . وقشلاق همسایه می باشد و از نظر وسعت به مراتب بزرگتر از روستاهای همسایه اش هست.
در منطقه سراب روستای هریس به عنوان مهمان نوازترین روستای این شهرستان معروف است به طوری که به صورت یک مثل در اومده و همه میگوسند که ( هریسه گتسون ایاق گتور) یعنی اگر میخواهی به هریس بروی فقط پاهات باهات باشه یعنی اینکه هیچی نمیخواهد با خودت ببری انگار اینکه به خونه خودت داری میری . چون اهالی این روستا ازنظر خوراک و جا و مکان سنگ تمام عیار میگذارند.
در روستاي ما عمده كشت كشاورزان به ترتيب اولويت : گندم ، جو ، شبدر ، يونجه ، سيب زميني ، علوفه هاي متفرقه جهت خوراك دامها ، لوبيا ميباشد.
و البته به دليل سردي آب و هوا غير از گندم مه كشت پاييزه است بقيه كشتها همگي در اول فصل بهار انجام ميشود و به عباتي كشت بهاره هستند. بنابرين اگر كسي از محصولات خودش اضافه داشته باشد وارد بازار فروش ميكند.
از نظر دامداري هم همه مردم روستا يا گاو و گوساله و گاو شيرده دارند و يا گوسفند نگهداري ميكنند و ضمن استفاده از شير گاوها و گوسفند ها مازاد ان را كه خيلي زياد هم ميباشد به كارخانه شير پزي و پنير گيري مي فروشند . البته با اين حال كه كيفيت شير ها خيلي بالاست ولي در منطقه ما خيلي ارزان ميخرند و دولت هيچ حمايتي ار دامداران نميكند.
و بعضي از روستاييان در منزل خودشان فراورده هاي لبني را درست ميكنند ، مانند پنير محلي كره محلي دوغ محلي ،كشك ، خامه ، قيماق(سرشير) و ....
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال موضوع ارسال پاسخ


پرش به انجمن:



1